Gedeelde geschiedenis, gezamenlijke band

 

Verschrikkingen van de slagvelden
Op D-Day 6 juni 1944 landden de Amerikanen en hun bondgenoten in Frankrijk om aan de bevrijding van Europa te beginnen. Van D-Day tot de dag van de officiële capitulatie van Nazi Duitsland op 8 mei 1945 was Europa één groot slagveld. Operaties die onder de naam Battle of the Bulge en Operation Market Garden de geschiedenis ingingen, zijn slechts twee voorbeelden van de vele veldslagen.
Om vrijwel elke stad, brug en weg werd gevochten met vele honderdduizenden gesneuvelde soldaten en burgerslachtoffers als trieste balans. De gesneuvelde Amerikaanse soldaten werden begraven op plaatsen achter het front in bevrijd gebied. Aanvankelijk lagen dan ook meer dan 17.000 Amerikaanse bevrijders in Margraten. Na repatriëring rusten nog 8.301 stoffelijke resten ver van huis in het Limburgse Heuvelland. Margraten herinnert de bezoeker aan de verschrikkingen van de slagvelden.

Dit nooit meer
De generatie die geboren werd vlak na de Tweede Wereldoorlog kreeg met de paplepel ingegoten dat nooit meer zo iets verschrikkelijks als een oorlog zou mogen geschieden. De miljoenen die hun leven gaven voor vrede en democratie zouden in ons een blijvende herinnering levend moeten houden. En toch…
En toch blijken vrede, veiligheid, vrijheid van meningsuiting en andere democratische waarden en normen geen vanzelfsprekendheden (meer) te zijn. Alertheid en waakzaamheid is geboden. Met name voor hen die de verhalen over de verschrikkingen van de oorlog niet of onvoldoende kennen. Wij zullen hen het volle besef moeten meegeven dat een oorlog nooit meer door wie dan ook mag worden begonnen.

Elke dag opnieuw investeren in vrede
Op 8 mei 2005 bezocht George W. Bush als president van de VS Margraten ter gelegenheid van de 60-jarige bevrijding van Europa. Tijdens dit historische bezoek hield hij een vurig pleidooi om de herinnering voor alle toekomstige generaties blijvend levend te houden en hierin te investeren. Ook de minister-president Balkenende van het Koninkrijk der Nederlanden onderstreepte dit.

Elk van de aanwezigen was er toen van doordrongen dat investeren in vrede dient te geschieden met een niet versagende energie. Op een eigentijdse wijze. Elke dag opnieuw. Nooit één dag overslaand. Want de prijs van oorlog valt altijd hoger uit dan die van vrede. Die investering is een zaak van ons allen.